akcja Pajacyk

www.krokpokroku.org

ABAI

Muzykoterapia w ujęciu psychologii behawioralnej

Anna M. Ziółkowska
Polskie Towarzystwo Psychologii Behawioralnej

Celem wystąpienia będzie próba przedstawienia głównych założeń teoretycznych oraz przykładów praktycznego zastosowania muzykoterapii, w ujęciu psychologii behawioralnej. Muzykoterapia uważana jest obecnie za dziedzinę interdyscyplinarną. Łączy w sobie elementy medycyny, psychologii, pedagogiki muzycznej i estetyki. Jako nauka jest dziedziną młodą. Pierwsze koncepcje teoretyczne w Europie narodziły się na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Autorzy teorii muzykoterapii czerpią z różnych koncepcji psychologicznych. Muzykoterapia znajduje szerokie zastosowanie w neuropsychiatrii, głównie w przypadkach opóźnień w rozwoju, u osób z uszkodzeniami mózgu, w autyzmie wczesnodziecięcym, przy zaburzeniach zachowania, w nerwicach u dzieci z defektami fragmentarycznymi. Muzykę stosuje się też zwykle w leczeniu dzieci sparaliżowanych, niewidomych, głuchych i w pediatrii dla celów profilaktycznych. Behawioralne podejście do muzykoterapii opiera się na zasadach uczenia. Koncentruje się na ocenie zachowania i podjęciu programu korekcyjnego, uwzględniającego wpływ środowiska. Muzyka pełni tu rolę
środka, którego celem jest zmiana zachowania. Stanowi ona ogniwo pośredniczące w relacji terapeutycznej, rozumianej jako interakcja między pacjentem a terapeutą lub otoczeniem. Wartość terapeutyczną ma więc nie tylko sama muzyka i sposób operowania nią (techniki muzykoterapetyczne), lecz również kontakt werbalny oraz kontekst sytuacyjny, w jakim jest ona słuchana i wykonywana.