akcja Pajacyk

www.krokpokroku.org

ABAI

Zbieżne spojrzenie na rozwój człowieka psychologii integralnej i behawioralnej

Przemysław Koberda, Polskie Towarzystwo Psychologii Behawioralnej

Współczesne czasy niosą tak dużą ilość zmian zachodzących w naszym otoczeniu w krótkich okresach czasu, że zapewne materiału na fascynujące projekty badawcze, edukacyjne i terapeutyczne w psychologii - i to nie tylko behawioralnej - będzie jedynie przybywać. Społeczeństwa rozwinięte weszły w kolejny etap swojego rozwoju, ze wszystkimi tego konsekwencjami. Oprócz rewolucji informatycznej oraz skokowo postępującej globalizacji w gospodarce i ludzkiej mobilności, przyciągających najwięcej publicznej uwagi, niepostrzeżenie - niejako w drugim planie - pojawił się niezwykle interesujący, integralny nurt psychologii, którego czołowym przedstawicielem jest amerykański badacz Ken Wilber.
Podejście behawioralne jako jeden z głównych trendów psychologii XX wieku współtworzy podwaliny współczesnej teorii uczenia się i psychologii poznawczej; od czasów Watsona i Skinnera dokonało olbrzymiej metamorfozy w kierunku uznania istotnego wpływu cech osobowości, zachowań grupowych i podłoża kulturowego na reakcje jednostki.
Podejście integralne – bardzo podobnie - uwzględnia trzy perspektywy funkcjonowania każdego człowieka („ja”, „my” i „to”) będące nierozerwalnie ze sobą powiązane i mające wspólny udział w tworzeniu ludzkich zachowań. Równolegle ukazuje ono rozwojowy charakter ludzkiej świadomości, zgodny z pracami takich autorów jak Carol Gilligan czy Robert Kegan oraz ustaleniami antropologii kulturowej i neurobiologii.
Przytaczając słowa znanego harwardzkiego psychologa, twórcy koncepcji „inteligencji wielorakich” - Howarda Gardnera, chciałoby się skonkludować, że obserwacji i informacji aktualnie nam nie brakuje, przyszedł zatem czas na wyciąganie wniosków. Model integralny, ukazując w kompleksowy sposób - pod postacią tzw. orientujących uogólnień – całe spektrum ewolucyjnego rozwoju psychiki człowieka, bardzo ten proces ułatwia.