akcja Pajacyk

www.krokpokroku.org

ABAI

Sugestialność interogatywna – podejście behawioralne

Dr hab. Romuald Polczyk
Uniwersytet Jagielloński, Instytut Psychologii

W pracy przedstawiono nową behawioralną teorię sugestialności interrogatywnej (SI), czyli podatności na sugestie w kontekście przesłuchania. IS, mierzona przez Skalę Sugestialności Gudjonssona (SSI) (Gudjonsson, 1997) definiowana jest jako „stopień, w jakim podczas formalnego przesłuchania, mającego postać zamkniętej interakcji społecznej, osoba akceptuje informacje komunikowane jej przez przesłuchującego, w wyniku czego na jej odpowiedzi zaczynają mieć wpływ te informacje” (Gudjonsson i Clark, 1986). SSI mierzy dwa aspekty sugestialności interrogatywnej: stopień, w jakim osoba składająca zeznanie jest skłonna: (1) dostosowywać swoje odpowiedzi do sugestii zawartych w pytaniu przesłuchującego, oraz (2) zmieniać swoje odpowiedzi pod wpływem negatywnej informacji zwrotnej, dotyczącej jakości składanych zeznań. Istniejące teorie sugestialności interrogatywnej koncentrują się na procesach poznawczych i emocjonalnych, warunkujących podatność na sugestie. W niniejszym tekście zaproponowano wyjaśnienie behawioralne, oparte na założeniu, że w codziennym życiu ludziom często zadawane są pytania, które przynajmniej w jakimś stopniu są sugestywne. Innymi słowy komunikują one, jaka odpowiedź jest oczekiwana. Pytający otrzymując oczekiwaną odpowiedź doznaje satysfakcji, wskutek czego zachowuje się on w nagradzający sposób. W ten sposób ludzie uczą się ulegać sugestiom. Teoria ta porównana jest z innymi wyjaśnieniami sugestialności interrogatywnej.